![Vladimir Sofronitzky plays Russian - okładka płyty](https://staticl.poczytaj.pl/221000/vladimir-sofronitzky-plays-russian-piano-music-3-cd-vladimir-sofronitzky,221941-s.jpg)
Dane szczegółowe: | |
Wytwórnia: | Brilliant Classics |
Rok wyd.: | 1960 |
Rodzaj nośnika: | twarda |
EAN: | 5029365924122 |
Data: | 2012-03-20 |
Opis albumu:
ROSYJSKIE ARCHIWA Seria Rosyjskie Archiwa (Russian Archives) przygotowana przez Brilliant Classics jest jedną z najszerszych kolekcji pokazujących bogatą historię XX-wiecznej Rosji (lub Związku Radzieckiego) przez zestawy płyt jednego artysty, prezentujące często legendarnych muzyków. Ta seria trzypłytowych zestawów ukazuje tę ideę jak najwierniej, prezentując artystów w ich własnym unikalnym repertuarze, który (rzecz dość oczywista) zawiera często muzykę rosyjską. Czyj Skriabin jest bardziej autentyczny niż Sofornitzkiego Kto potrafi uchwycić Słowiańską duszę lepiej niż Ojstrach w rosyjskich Koncertach Skrzypcowych Który wiolonczelista był bliżej związany z kompozytorami Szostakowiczem i Prokofiewem niż Rostropowicz Seria ta daje świadectwo wyjątkowemu dziedzictwu, często zbyt rzadkie w obliczu jednorodności dzisiejszej globalizacji kulturalnej.Grał jak bóg - wyglądał jak bóg Heinrich Neuhaus Vladimir Sofronitzki urodził się St Petersburgu w 1901 roku, jako najmłodszy z sześciorga rodzeństwa. Uczył się w Warszawie u Anny Lebedewej-Getsewicz, uczennicy Antona Rubinsteina i z polecenia Glazunowa u Aleksandra Michałowskiego. Michałowski był uczniem Moschelesa, Reinecke go i Tausiga, więc linia Beethoven - Mendelssohn - Liszt była bez zarzutu. Następnie brał lekcje kompozycji u Maksymiliana Steinberga (zięcia Rimskiego) i gry u Leonida Nikolajewa, który również uczył Szostakowicza. W 1917 roku córka Skriabina dołączyła do lekcji Nikolajewa i wyszła za mąż za Sofronitzkiego w 1920, po czym przenieśli się do Paryża, gdzie ich grono znajomych obejmowało rodzinę Skriabina, Glazunowa, Prokofiewa (dobrego przyjaciela), Medtnera i Corota. W 1945 Sofronitzki występował przed Stalinem, Gromyką, prezydentem Trumanem i Churchillem na Konferencji Poczdamskiej.
Jego kariera oscylowała pomiędzy koncertami, nagraniami i uczeniem, a jego repertuar był szeroki - od Bacha i Scarlattiego, Clementi, Mozarta, Beethovena i Schuberta do Chopina, Liszta i Schumanna, a nieco późnego Brahmsa, nieco Ravela i Debussy ego oraz Poulenca. Repertuar rosyjski zawierał Islamey Balakirewa, Czajkowskiego i nieco Liadowa. Najważniejsze miejsce zajmuje Skriabin (z wyjątkiem VII sonaty Białej Mszy - Sofronitzki był przesądny), równie często gra Glazunowa, Medtnera, Prokofiewa, Rachmaninowa i Szostakowicza. W czasie Zimnej Wojny zainteresował się Glennem Gouldem, a Van Cliburn i Lazar Berman byli jego uczniami.
Udawałem się na koncert jak na randkę w ciemno, oczekując czegoś całkowicie nieznanego, tajemniczego i wspaniałego - jednym słowem cudu! Podszedł do fortepianu i magia zaczęła działać Stanislav Neuhaus, Wspomnienia Nagrania z lat 1946-60
Muzyka „Vladimir Sofronitzky plays Russian Piano Music (3 CD)” - oprawa twarda - Wytwórnia: Brilliant Classics.