![Zając. Seria: Klasyka mniej znana - okładka książki](https://staticl.poczytaj.pl/2000/zajac-seria-klasyka-mniej-znana-adolf-dygasinski,2295-s.jpg)
Dane szczegółowe: | |
Wydawca: | UNIVERSITAS |
Oprawa: | miękka |
Ilość stron: | 172 s. |
Wymiar: | 148x210 mm |
EAN: | 9788370525026 |
ISBN: | 83-7052-502-4 |
Data: | 2001-01-04 |
Opis książki:
Jak wygląda zajęczy świat Czy bardzo różni się od świata ludzi Czy możliwe jest takie opowiedzenie losów zwierząt, że staja się one metaforą życia ludzi Jak zmienia się zakochany szarak A jak cierpi człowiek i zwierzę Czy ludzie żyjący w pobliżu lasu bardzo różnią się od zwierząt Gdzie przebiega granica miedzy sąsiadami tych dwóch światów O ludziach ze swej powieści Dygasiński opowiada z naturalistyczną precyzją i obiektywizmem, opowieść o zającu-graczu jest silnie zliryzowana, nasycona pierwiastkami emocjonalno-nastrojowymi. Opowieści o dworskim strzelcu i zającu są w zamierzeniu autora poetycką paralelą przeżyć człowieka i zająca, którzy tak samo doświadczają bólu, cierpienia, miłości, namiętności, rozczarowania, samotności - to jest opowieść o wspólnych doświadczeniach istot żywych.Strzelec w lesie na zdobycz swą czeka, Zając strzelca się boi, ucieka. Skryty cicho za drzewem Lęka się, drży i nie wie Jak podobny jest w tym do człowieka. (Zofia Papużanka)
Jakże się zdziwiono raz w Morzelanach, kiedy pod koniec lutego w biały dzień, środkiem drogi, przez całą wieś pędził bezuchy szarak. Ponieważ zuchwalstwa takiego nikt nie przypuszcza u zwierzęcia, które się nieustannie kryje, ucieka, przeto widok zająca w miejscu zaludnionym i zapsionym wprawił w zdumienie zarówno psy, jak ludzi. Co to miłość może!...
(...) A był to obłęd miłosny, któremu, jak wiadomo, podległ był nawet Arystoteles. (...) Wieczorem, kiedy o wschodzie księżyca stał na wzgórku z owym nieugaszonym pragnieniem w sercu - gdyż i zające mają serce - posłyszał odgłos, który w języku ludzkim można by nazwać klaśnięciem w dłonie. Z wielkim zapałem poskoczył w kierunku klaskania i spotkał zająca płci żeńskiej, który w najprzyjemniejszej, jaką sobie tylko można wyobrazić, postawie, kicał po łączce. W swoim rodzaju Filon i Filis za borem. Gach z bijącym sercem biegł w podrygach, pomrukiwał rozkosznie, przytupywał i, gdyby miał język ludzki, powiedziałby - "Marząc o tobie, spędzam bezsenne dni i noce." - Zachwycające ruchy warg i mruganie oczu płci żeńskiej stanowiły odpowiedź na jego oświadczenie.
Książka "Zając. Seria: Klasyka mniej znana" - Adolf Dygasiński - oprawa miękka - Wydawnictwo UNIVERSITAS.